Artykuły - Biomechanika, ergonomia i bionika


  • Ocena zakresu ruchów w stawie biodrowym i kolanowym u chorych po udarze mózgowym, poruszających się za pomocą zrobotyzowanego urządzenia wspomagającego chodzenie

    2013-12-24
    2013 volume 5(3) pp. 6-12

    Autorzy: Francois Haro, Sophie Tasseel-Ponche, Laurence Damamme, Eloise Szmatula, Thierry Albert, Alain P. Yelnik,

    Cel: U pacjentów po przebytym udarze mózgu oceniano zmianę zakresów ruchomości stawów po zastosowaniu zrobotyzowanego urządzenia wspomagającego chodzenie – Lokohelp® .

    Materiał i metody: Badanie przeprowadzono u 10 pacjentów, którzy w trakcie 10-minutowych sesji stosowali elektroniczne goniometry. Dane zebrano w 2. (M2), 5. (M5) i 8. (M8) minucie sesji. Analizie poddano wyprost i zgięcie stawu biodrowego i kolanowego zarówno po stronie z niedowładem, jak i po stronie zdrowej. Powtarzalność zbadano, analizując proces zmiany danych w czasie.

    Wyniki: Najwyższy współczynnik wyniósł w zakresie wartości standardowych 60%. Wykazano utrzymywanie się zgięcia stawów po stronie sparaliżowanej. Jedynie u 37% pacjentów stwierdzono fizjologiczny wyprost stawu biodrowego, u 27% – prawidłowy wyprost stawu kolanowego, zaś u 23% – prawidłowe zgięcie stawu biodrowego. Amplitudy po stronie zdrowej miały bardziej charakter fizjologiczny, u 57% pacjentów stwierdzono wyprost stawu biodrowego mieszczący się w zakresie normy, u 53% natomiast – prawidłowy wyprost stawu kolanowego. Przeprost stawu kolanowego zaobserwowano jedynie po stronie zdrowej. Nie stwierdzono znaczących różnic w amplitudach pomiędzy dwiema stronami. Wyjątkiem jest wyprost stawu biodrowego (M2 p 0,06, M5 p 0,06 i M8 p 0,03). Stwierdzono dobry poziom powtarzalności danych z wyjątkiem tych, które odnoszą się do zdrowego stawu kolanowego.

    Dyskusja: Wyniki można tłumaczyć niewystarczającym systemem odciążenia, brakiem czynnego uczestnictwa ze strony pacjenta (zwłaszcza w przypadku strony z niedowładem), niekontrolowanymi ruchami miednicy oraz dwiema cechami charakterystycznymi omawianego urządzenia: unieruchomieniem stawu skokowego w ortozach oraz ustaloną długością kroku. Wyniki kwestionują istnienie związku pomiędzy skutecznością przyrządów wspomagających chód a zakresem ruchu, który istotnie jest nimi spowodowany.

    Więcej »
    .urządzenie wspomagające chodzenie, udar, zakres ruchomości, chód
  • Ocena ułożenia i zmian pozycji w łóżku za pomocą trójosiowych czujników przyspieszenia w czterech grupach wiekowych mieszkańców Japonii

    2013-01-18
    2012 volume 2(2) pp. 50–59

    Autorzy: Akiko Nojiri, Itsuko Kimura, Chikako Okumura, Norio Akaike, Yushi Ito,

    Cel badania: Celem badania była analiza ułożenia i zmian pozycji oraz okresów bezruchu w łóżku przy zastosowaniu systemu trójosiowych czujników przyspieszenia (system A-MES, Activity Monitoring and Evaluation System).

    Materiał i metody: Badaniu poddano 10 osób (5 mężczyzn i 5 kobiet) w każdej  z następujących czterech grup wiekowych: 15–24, 25–44, 45–64, 65–70 lat. Osoby badane podczas dwóch lub trzech kolejnych nocy spały w domu z dwoma czujnikami systemu A-MES, przymocowanymi do stroju nocnego w okolicy tułowia i lewego uda.

    Wyniki: Średnia liczba zmian pozycji w ciągu nocy lub w ciągu godziny wyniosła odpowiednio 13 ± 8,2 (± SD, n = 80, zakres: 2–42) i 1,9 ± 1,02 (0,24~4,86). Średnia częstość występowania okresu bezruchu trwającego ponad 15 lub 30 minut wynosiła 2,3 ± 1,5 albo 5,2 ± 1,7 w nocy. Nie stwierdzono różnic pomiędzy czterema grupami wiekowymi w liczbie zmian pozycji lub czasie trwania i częstości występowania okresów bezruchu. Zaobserwowano jednak znaczne ontogenetyczne zmniejszenie częstości przyjmowania pozycji leżąc tyłem i odpowiednie zwiększenie częstości przyjmowania pozycji leżącej na prawym boku. Po dobnie wraz ze wzrostem wskaźnika masy ciała (body mass index – BMI) stwierdzono znaczne zmniejszenie częstości przyjmowania pozycji leżąc tyłem i zwiększenie częstości przyjmowania pozycji leżącej na prawym boku.

    Wnioski: Wyniki są zgodne z uzyskanymi we wcześniejszych badaniach, w których stosowano różne metody badawcze, takie jak filmowanie na taśmie 16-mm, fotografia poklatkowa lub łóżko wyposażone w elektrostatyczne czujniki ruchu (static charge sensitive bed – SCSB). Wydaje się, że metoda A -MES z zastosowaniem akcelerometru spełnia kryteria niezawodnego badania przesiewowego zaburzeń snu, jest wygodnym i niedrogim sposobem badania ruchów podczas snu w łóżku.

    Więcej »
    .ułożenie ciała pod czas snu w łóżku, zmiana pozycji, trójosiowy akcelerometr, system A -MES

Logowanie medi-ACCESS

Aby przeglądać ten dokument musisz być zalogowany

Rejestracja

Nie masz dostępu?

Zarejestruj się >>

Rejestracja jest bezpłatna

Regulamin PJRR.pl >>

PJRR-TV

Narzędzia